K4: Pjotr, Senne, Tobi, Nore, Quinten

Als “Gorilla’s in the mist” werd er aan deze wedstrijd begonnen. Gelukkig trok de mist grotendeels op tijdens de wedstrijd.

Senne kan de score openen op strafworp, nadat zijn doorloper foutief gestopt werd. Verdedigend waren we uitgesproken de betere. KCOV bracht statische, trage korfbal. Toch slaagden ze er driemaal in om te scoren, -vanuit het niets-. Het is bijna onbegrijpelijk dat onze spelers er maar 4 door de mand kregen. In bijna iedere aanval werden er kansen gecreëerd. Er werden knappe passen gegeven, ge-rebound werd er vanuit de ruimte. Al onze spelers waren individueel sterker dan de rechtstreekse tegenstander.

Tijdens het tweede van de drie delen van de wedstrijd lieten we ons misschien wat in slaap wiegen door het trage spel van de tegenstander. Quinten verdubbelde tijdens dit wedstrijddeel onze score met een ver schot. Maar KCOV kon ook tweemaal scoren.

Gelukkig konden we in het derde deel wel ons eigen tempo spelen en door snel om te schakelen bij een onderschepping, konden we KCOV onze wil opleggen. Senne scoort van achter de korf met een korte kans na goed reboundwerk van Pjotr. Na een onderschepping van Tobi, kan Quinten hem vrijspelen met een lange pas. Tobi werk zijn doorloper netjes met één hand af. Ondanks het derde tegendoelpunt van KCOV kwam de overwinning op geen enkel moment echt in gevaar.

De meest dynamische persoon van KCOV op het veld was met stip de scheidsrechter. Hij had de wedstrijd in de hand, nam correcte beslissingen, met de nodige … euh … flair.

Uw verslaggever ter plaatse,

Anneleen.